Witajcie !!!

Jak u Was przygotowania do świąt u mnie na spokojnie bez szału, powolutku, było kilka wersji gdzie i u kogo wigilia i stanęło że u nas. Na początku opierałam się i tak jakoś mi się nie chciało a teraz nabrałam ochoty i cieszę się że u nas. Będzie duży ruch ale my z Andrzejem lubimy. 

Maluję skrzynię posagową co prawda nie na zamówienie ale może kto się skusi i kupi jeszcze w tym roku. No cóż nadzieję trzeba mieć. Na razie to maluję drobne rzeczy jak filiżanki i teraz kilka bombek pomalowałam. Może ktoś chce jeszcze na prezent to zapraszam na prv.  Zostało kilka sztuk., są inne ale za razem, wyjątkowe. Planuję jeszcze zrobić dużego skrzata przed dom, może zdążę to Wam pokaże. Sprzątam w wolnych chwilach między jednym a następnym malowaniem. Śmieje się bo w moim wieku nie należy się już niczym przejmować. Przynajmniej ja z takiego założenia wychodzę. 

Zapraszam na filiżankę kawusi już w nieco świątecznym nastroju. 

Znalazłam jeszcze kilka pocztówek z naszej izby, która kiedyś była w naszej Trzebyczce a teraz pozostały tylko wspomnienia. Był to wspaniały czas dla mnie i ludzi którzy wtedy ze mną działali..

Do zobaczenia , dziękuję za każde odwiedziny pa.

 Hej co tam u Was

Zapraszam na kawusię i opowiadajcie co u Was. Ja byłam w zeszłym tygodniu koło Zakopanego bo  stamtąd pochodzi mój stolarz., super robi skrzynie. Przywiozłam kolejne dwie  i już jedną zaczęłam malować a w wolnych chwilach sprzątam na święta. i w między czasie maluję filiżanki z porcelany bombki i takie tam drobne rzeczy  Ale generalnie to największą przyjemność sprawia mi malowanie skrzyń posagowych. W niedzielę będą ubierali w Łazach choinkę jak co roku i są aukcje  na których można moje rękodzieło kupić tak więc zapraszam na ubieranie choinki 11 grudnia do Łaz. Cel dla Lenki z Turzy.

Filiżanki malowane farbami do porcelany i wypalane. 

Tak pakuję filiżanki

Do zobaczenie.

 Pozdrawiamy serdecznie Zosia i Andrzej.

Kawusia u Zosi, już jestem z Wami.

Witam serdecznie

Nie było mnie chwilę, nie będę się usprawiedliwiać,  po prostu powiem co się ze mną  działo. Od pół roku źle się czułam, byłam słaba, ręka mnie bolała,  ale oczywiście malunki były bo jakże ja bym odmówiła,  nie potrafię. Termin do szpitala miałam wyznaczony na marzec więc tej wersji się trzymałam i chociaż by się waliło ,paliło to ja czekałam na termin. Jestem raczej odważna kobietą ale tym razem bałam się tego szpitala i do tego złe przeczucia miałam, okazuje się że nie bez przyczyny, 
Zawsze od zawsze choruje na serce, i poszłam tylko na rutynowe badanie , koronografię, miałam mieć jedna a wyszło że miałam dwie koronografie i ostry zawał serca, ale na szczęście wszystko się skończyło dobrze. Teraz chwila na regenerację i dalsze leczenie. 

Moje obawy i strach przed tym zabiegiem doprowadziły do tego że przed pójściem do szpitala musiałam wszystkie zamówienia zrealizować bo jakże bym mogła powiedzieć że nie pomaluję. To nie ja Zosia. Jedno teraz wiem muszę zwolnić obroty przynajmniej na jakiś czas.  To tyle u mnie się działo  i aż tyle.  Wracamy do czwartkowych spotkań, pokaże Wam prace które ostatnio malowałam choć nie wszystkich zdjęcia zrobiłam a szkoda. Dziewczyny na warsztatach poradziły sobie rewelacyjnie tak piękne stworzyły palmy wielkanocne, jestem z nich dumna bo po części to mój pomysł a one go zrealizowały.
Zapraszam na wspólną kawusi na która czekałam z utęsknieniem.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie i życzę wszystkiego dobrego i zdrówka.

                                                       Quilling  w moim wydaniu.

Palmy wielkanocne robione przez mieszkanki wsi Trzebyczka.

Miłego dnia.!!!

Kawusia u Zosi.

Witajcie


 Znowu kolejny tydzień minął. Ja pomalować 40 jaj i końca nie widać. Może w tym roku coś i dla mnie zostanie. U nas jest tradycja że w wielka sobotę przed świętami Wielkanocnymi wszyscy spotykamy się przy kapliczka i ksiądz przyjeżdża poświęcić nasze jedzenie.  Co roku wszyscy zaglądają do mojego koszyczka a u mnie tak normalnie jak u wszystkich.  Każdy chce pooglądać moje pisanki a ja nie mam czym się pochwalić, nie mogę w tym roku ich zawieść i chociaż 5 muszę w koszyczku mieć.  Ten tydzień też miałam pracowity,  maluje,  cały czas ale z tego to akurat jestem zadowolona.  Dzień kobiet udał się w świetlicy wiejskiej, wszyscy zadowoleni a i ja zabłysnęłam bo ułożyło wiersz o Trzebyczce.  Co tu dużo mówić, na mojej wsi same artystki mieszkają.  Pozdrawiam serdecznie i życzę miłego dnia wszystkim.  Do zobaczenia za tydzień.

Moja Trzebyczka

Jestem Zosia dziewczyna tutejsza
Śliczna, mądra i skromna artystka.
Jestem zagorzałą patriotką lokalną
Pozwólcie przeczytam bo śpiewać

 nie umiem: wiejską pieśń pochwalną

Bardzo kocham mą Trzebyczkę
To urocza wieś i piękne okolice
I kwiatów w około pełne donice
Mamy świetlicę i cztery stawy
W planach sołtysa jest plac do zabawy

A sołtysa mamy nie byle jakiego
W całym powiecie nie znajdziesz lepszego
On każdą naszą załatwi sprawę
Wyremontuje świetlicę, urządzi zabawę

Burmistrz, Radny wychwalali Trzebyczkę  

Pozwólcie przeczytam kawałek piosenki

 bo śpiewać nie umiem:
,,Kiedy widze Trzebyczkę to kwice
A łocy mi świecą jak znice
Bo dobrze przecież wiesz,
Że to wspaniała wieś
Tu możesz robić se co chcesz 
Kiedy widze Trzebyczke to kwice...”

Ludzie są mili, pracowici i grzeczni,
Chętni do współpracy, porządni, stateczni
Każdy ma tutaj serce na dłoni
No.... jak go wkurzysz to cię pogoni

Kobiety są piękne, powabne, wiecznie młode,

artystki z krwi i kości
Czego ja sama jestem dowodem 
Tu dziecko się cieszy i rodzic wesoły
Nikt na nas z góry nie woła
Jest tu ksiądz, jest tu kapliczka
Po wsi se człowiek chodzi bez stresu
Tu ludzie spokojni, tu niema wariatów
Więc brak jest również komisariatu

Jest sklep obwoźny u nas z pełnym wypasem
W nim Zbyszek towaru ma całą masę
Tu wszystko dla siebie znajdzie kobieta
Masło, wędlinę, warzywo, kotleta
Coś do obiadu, no i do chleba
Cóż takiej kobiecie więcej potrzeba
Mężczyzna zaś znajdzie tu coś do wypicia
No co… chłopu coś się należy od życia
A gdy ci bieda zajrzy pod strzechę 
Zbyszek  sprzeda towar na krechę. 

Tu dla rozwoju jest perspektywa

Więc kończę powoli nim mnie stąd wygonicie.
Od tego gadania, już mi gardle zaschło 
Kocham Was i się z tym nie kryję
I jak kto postawi, chętnie się napiję

Wiersz ten drodzy panowie i piękne panie
To patriotyzmu lokalnego dla Was przesłanie
Byście do odnowy tej wsi, podjęli wyzwanie
Niech każdy z nas te słowa zapamięta:
Nasza wieś, to my ! A jej dobro to rzecz święta !
Zamiast narzekać, że coś nie wyszło
Bogu dziękujmy, że żyć nam tu przyszło
Nie wiem, czy sobie sprawę zdajecie
To dla nas najlepsze miejsce na świecie
Tak, to są fakty, ja nie chcę czarować
My się musimy tu zintegrować,


"MOI DRODZY - ZAWSZE RAZEM !!!" 

opracowała: Zofia Migas artystka z Trzebyczki

Na dzisiaj tyle, Wam pokażę bo zdjęć jeszcze nie zrobiłąm reszty. Może w tygodniu tu wpadnę by pokazać resz. Pozdrawiam